Skip to main content

சிவகங்கைச் சரித்திரக்கும்மி

சிவகங்கைச் சரித்திரக்கும்மி என்ன சொல்கிறது:
மருதிருவர்,
"அன்றிரவு பாளைய மங்கிருந்து
ஆதித்த னுதித்த வுடனெழுந்து
பாட்டை மார்க்கத்தில் சாலை வழியாகப்
பாளையம் வருகிற வேக மென்ன
தாட்டீக மாகவே கோச்சடை கருப்பண்ண சாமி
முன்பாக இறங்க லுற்றார்
கோட்டை மதுரையி லத்தயனிருந்த
கொம்பன் மல்லாரி ராயனுந்தான்
"மருது இருவர்படை வாரதினால்
மதுரைக்குக் கிழக்கே விடேன்"
என்று சுறுசுறுப் பாகப் படைகூட்டி......"
எதிர்க்க ஆயத்தம் செய்கிறான். இந்தச்செய்தியை மருதுவிடம் சொல்கிறார்கள். இப்போது சிவகங்கை சரித்திர அம்மானை சொல்வதைக்கேட்போம். அதுதான் இன்னும் graphical ஆகவும் dramaticஆகவும் சொல்கிறது.
"கண்டவர்கள் வந்து கைகூப்பித்
தெண்டனிட்டு விண்டார் மருதிடத்தில்....."
பெரிய மருது உடனே எழுந்து........
வெஞ்சமருக் கஞ்சாதான் வெள்ளைமரு
தேந்திரதுரை
அஞ்சுநூறு காலாளும் அசுவமது அம்பதுடன்
"எங்கவன், மல்லராவு?
யெவன் அவனைக் காட்டுமடா!
எங்கே யவன்சமர்த்தை இனிக்காண வேணுமடா!"
"காட்டீர் இவன் எனவே! கைவளரிக்
கிப்போது வாட்டமடா,
மெத்த வாய்த்த இரை இல்லையென!
ஆதலால் நான் இவனை அறிந்துவர வேணும்!"
என்று ஓதி மருதுதுரை ஒடுங்காத கோபமதாய்,
அண்டி வலுவுடனே அவைபறக்கக் கண்களிலே
தண்டிகையை விட்டுச் சடுதியில் கீழிறங்கிப்
பார்த்தார் கிழக்கு முகம்;
பார்ப்பளவில் நின்றவர்கள் சாத்துவார்,
"மல்லராவு தானிவனே!" யென்றுரைத்துக்
கைநீட்டிக் காட்டக் கண்டுஉருத் தானறிந்து,
செயிவளரி தன்னைத் திருமால் முதலையின்மேல்
வீசிவிட்ட சக்கரம்போல்
பெரிய மருதேந்திரன்இவன் வீசினான்; போய்வளரி
விலகாமல் மல்லராவு தலையை
நிலைகுலையத் தானறுத்துத் தாங்காமல் வலுவாய் வடகரையின் வாய்க்காலில் போட்டதுவே!"
வளரி என்பது வளைதடி என்றும் சொல்லப்படும் ஒரு ஆயுதம். பல விதங்களில் அவை அமைந்திருக்கும். சாதாரணமாக மரத்தால் செய்யப்படது. சிறிசும் பெரிசுமாக அம்புடும். வளைந்திருக்கும். ஓடுபவர்களை உயிருடன் பிடிக்க, மரத்தால் ஆன வளரியைப் பயன்படுத்துவது உண்டு. கால்களுக்குக் குறிவைத்து சுழற்றி, விசிறி, வீசி விட வேண்டும். சிலவற்றை இரும்பிலும்கூட செய்வார்கள். விளிம்புகள் பட்டையாக ஆக்கப்பட்டு, விளிம்புகள் கூராகவும் செய்யப்படும். இந்த வகை வளரியை வீசினால் சுழன்று கொண்டே சென்று, வெட்டுப் படக்கூடிய இலக்காக இருந்தால் சீவித்தள்ளி விடும். கழுத்து வெட்டப்படக்கூடியதுதானே. இல்லையா? அத்தனை தூரத்தில் நின்று கொண்டு, பெரிய மருது சேர்வைக்காரர் வளரியை வீசியிருக்கிறார். அது மல்ஹர் ராவின் தலை அறுத்து, அப்பாலிருந்த வாய்க்காலின் கரையின் மேல் வீசிவிட்டது.-----maya thevar

Comments

Popular posts from this blog

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்; நிலவு லாவிய நீர்மலி வேணியன், அலகில் சோதியன் அம்பலத்தாடுவான்; மலர் சிலம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்.------சேக்கிழார் அருளிய திருத்தொண்டர் புராணம் என்ற பெரிய புராணம்

வாணர் குல அரசர்கள்

வாணர் குல அரசர்கள். தென்னிந்திய வரலாற்றில் பல்லவர், சோழர், சேர, பாண்டியர் வரிசையில் போர்க்குடியாகவும்,புகழ் பெற்ற மன்னர்களாகவும் ஆட்சி செய்த குடிகளில் மிகவும் முக்கியமான குடிகள் வாணர் எனவும் அழைக்கப்படும் மகாபலியின் வம்ச குடியினரே ஆவார்கள். வாணர் என்றால் மலையர் என்ற மலையாளும் மன்னர் குடியாக கொள்ளப்படுகின்றது.. சேரனை சங்க இலக்கியத்தில் மலையன் என்றும் வானவன்(மலையர்) என்றும்.வானவரம்பன்(சேரன்) மலைகளை எல்லையாக கொண்டவன் என்று கூறுகின்றது.ஆக தென்னாடு முழுவதும் விந்திய மலை முதல் தென் மலையான பொதிகை,மேற்கு தொடர்ச்சி மலை பகுதி வரை மகாபலி வம்சத்தவர்களான வாணர்(மலையர்) என்ற மன்னர்களே ஆண்டுள்ளனர். இதற்கு ஆதாரமாக. "தென்புல மருங்கின் விண்டு நிறைய வாணன் வைத்த விழுநிதி பெறினும் பழிநமக் கெழு வெண்ணாய் விழுநிதி" (அடி 202 - 204 மதுரைகாஞ்சி) - எனக் குறிப்பிடுகிறது. இவ்வரிகளில் குறிக்கும் தென்புலம் என்பது இந்தியத் திருநாட்டிற்கு தென்புறம் தடுப்புச்சுவர் போல் உள்ள விந்திய மலையாகும். இது தக்காணம், தஷ¤ணபாதம், தக்கண பாதம் எனவும் வட மொழியில் அழைக்கப்படுகின்றன.இதில் இருந்து விந்திய மலையிலிருந்து கு

பறவை நாச்சியார்

அவள் பெயர் பரவை, சுந்தரரின் மனைவி பெயரையே கொண்டவள். திருவாரூர் தியாக விடங்கர் (தியாகராஜர்) கோயிலில் தொண்டு புரிந்து வந்தவள். இவளின் பேரழகும், சைவத் தொண்டுகளும் மாமன்னன் கங்கை கொண்ட ராஜேந்திர சோழனை மிகவும் கவர்ந்தன. எத்தனை போரில் ஈடுபட்டு, எத்தனை உயிர்களை பரித்தவனாக இருந்தாலும் அவனும் ஆண் தானே? உடனே அவளை காதலிக்கத் துவங்கினான் ராஜேந்திரன். பல நூறு வருடங்களாக செங்கல் கட்டுமானமாகவே இருக்கும் திருவாரூர் கோயிலை கற்றளியாக மாற்ற வேண்டும் என்பது பரவையின் ஆசை, இதை ராஜேந்திரனிடன் கூறுகிறார் பரவை.  அவளை மிகவும் நேசித்த ராஜேந்திர சோழன் அவளின் வேண்டு கோளுக்காகத் தியாகராஜரின் திருக்கோயிலைக் கருங்கல் கொண்டு எடுத்து கற்றளியாகப் புதுப்பிக்கிறான். அவனின் 16-18ம் ஆண்டுகளில் வீதிவிடங்கனின் கோயில் கற்கோயிலாக மாற்றப்பெற்றது. கற்றளி மட்டும் போதாது, இந்த கோயிலை பொற் கோயிலாகவே மாற்ற வேண்டும் என்று பரவை ராஜேந்திரனிடம் கேட்டாள். காதலி பேச்சுக்கு மறு பேச்சு ஏது? உடனே ராஜேந்திரன் கோயிலை உள்ளும் புறமும் தங்கத்தகடுகள் போர்த்தி அழகு செய்தான். முகமண்டபம், தூண்கள் ஆகியவற்றை செம்புத் தகடுகளால் அலங்கரித்தான். 18ம் ஆ