Skip to main content

காந்தளூர் போர்

காந்தளூர் போர்:..........ராஜ ராஜன் ஆட்சியில் நடந்த எண்ணற்ற போர்களின் வெற்றிகளில் அவன் காலக் கல்வெட்டுக்களில் புகழ்ந்து பேசப்படுவது காந்தளூர்ச்சாலைக் களமறுத்த செய்தியேயாகும்.இன்றைய திருவனந்த புரத்தின் ஒரு பகுதியே காந்தளூர்ச்சாலை.நகரின் பழம்பெரும் பகுதியும் அதுவே.இன்றும் அதன் நடு வீதி "பழஞ்சாலை" அல்லது "நெடுஞ்சாலை" என வழங்கப்படுகிறது.பெரிய கடை வீதியாகவும் வாணிகஸ்தலமாகவும் உள்ளது.தமிழருமதிக அளவில் வாழும் பகுதியும் இது தான்.சேர நாட்டுத்தமிழ்ப்புலவர்கள் வாழ்ந்த அரண்மனையும் ஆய் மன்னன் மரபில் வந்த திருவாங்கூர் மன்னன் அரண்மனையும் இங்கு உள்ளது.அக்காலத்தில் இது சேர மன்னர்களின் தலை சிறந்த துறைமுகமாகவும் பெரிய வாணிகஸ்தலமாகவும் இருந்தது.மேலும் அவர்களது கடற்படையின் மைய தளமாகவும் செயல் பட்டது..ஆட்சித்தொடக்கத்திலேயே ராஜராஜனின் தென் திசைப்படையெடுப்பு காந்தளூர்ச்சாலையை நோக்கியே இருந்தது.இப்போருக்குக்காரணம் சேரனிடம் ராஜ ராஜன் அனுப்பியிருந்த அரசு நெறிக்கு மாறு பட்டு தூதனை அவன் உதகையில் சிறை வைத்ததேயாகும்.இச்செய்தி கேட்ட பேரரசனின் பெரும் படை தென் திசை காணாத அளவு சுழன்று அடித்தது.சோழர் பெரும்படை பாண்டியனை தாக்கி அதன் பின்னரே சேர நாடு விரைந்தது. சேரரை வெல்ல தரைப்படை மட்டும் போதாது கடற்படையும் வேண்டும்.ராஜ ராஜன் கடற்படை குமரி முனை சுற்றி வந்து சேர நாட்டின் பெரிய கப்பற்படைக்கலமான காந்தளூரை முற்றுகையிட்டது,அப்போதைய சேர மன்னன் பாஸ்கர ரவி வர்மன் .காந்தளூரில் நடந்தது பெரிய அளவில் கடல் நிலப் போர் ஆகும்.அப்போது சேர மன்னனின் கப்பற்படைகள் முழுவதுமாக அழிந்து போயின.அப்போரில் நாடிழந்த பாண்டிய மன்னன் அமர புயங்கனும் சேரனுடன் சேர்ந்து போர் புரிந்தான்.போர் முடிவில் அவ்விரு மன்னர்களின் முடிகளும் கைப்பற்றப்பட்டன.அதனால் ராஜ ராஜனுக்கு "மும்முடிச்சோழன்" எனப் பட்டம் சூட்டப்பட்டது.காந்தளூரையும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் அழித்த சோழர் படை உதகை நோக்கி விரைந்தது.மாளிகைகள். குளிகைகள் நிறைந்த உதகை சுக்கு நூறாக ஆக்கப்பட்டு பின் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது.சிறையை உடைத்து மன்னன் ராஜ ராஜன் தானே சென்று தூதுவனை விடுவித்தான்............."ஏறிப் பகல் ஒன்றில் எச்சரமும் போய் உதகை..........நூறித் தன் தூதனை நோக்கினோன்"..........குலோத்துங்க சோழன் உலா 46-48

Comments

Popular posts from this blog

வாணர் குல அரசர்கள்

வாணர் குல அரசர்கள். தென்னிந்திய வரலாற்றில் பல்லவர், சோழர், சேர, பாண்டியர் வரிசையில் போர்க்குடியாகவும்,புகழ் பெற்ற மன்னர்களாகவும் ஆட்சி செய்த குடிகளில் மிகவும் முக்கியமான குடிகள் வாணர் எனவும் அழைக்கப்படும் மகாபலியின் வம்ச குடியினரே ஆவார்கள். வாணர் என்றால் மலையர் என்ற மலையாளும் மன்னர் குடியாக கொள்ளப்படுகின்றது.. சேரனை சங்க இலக்கியத்தில் மலையன் என்றும் வானவன்(மலையர்) என்றும்.வானவரம்பன்(சேரன்) மலைகளை எல்லையாக கொண்டவன் என்று கூறுகின்றது.ஆக தென்னாடு முழுவதும் விந்திய மலை முதல் தென் மலையான பொதிகை,மேற்கு தொடர்ச்சி மலை பகுதி வரை மகாபலி வம்சத்தவர்களான வாணர்(மலையர்) என்ற மன்னர்களே ஆண்டுள்ளனர். இதற்கு ஆதாரமாக. "தென்புல மருங்கின் விண்டு நிறைய வாணன் வைத்த விழுநிதி பெறினும் பழிநமக் கெழு வெண்ணாய் விழுநிதி" (அடி 202 - 204 மதுரைகாஞ்சி) - எனக் குறிப்பிடுகிறது. இவ்வரிகளில் குறிக்கும் தென்புலம் என்பது இந்தியத் திருநாட்டிற்கு தென்புறம் தடுப்புச்சுவர் போல் உள்ள விந்திய மலையாகும். இது தக்காணம், தஷ¤ணபாதம், தக்கண பாதம் எனவும் வட மொழியில் அழைக்கப்படுகின்றன.இதில் இருந்து விந்திய மலையிலிருந்து கு

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்; நிலவு லாவிய நீர்மலி வேணியன், அலகில் சோதியன் அம்பலத்தாடுவான்; மலர் சிலம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்.------சேக்கிழார் அருளிய திருத்தொண்டர் புராணம் என்ற பெரிய புராணம்

பறவை நாச்சியார்

அவள் பெயர் பரவை, சுந்தரரின் மனைவி பெயரையே கொண்டவள். திருவாரூர் தியாக விடங்கர் (தியாகராஜர்) கோயிலில் தொண்டு புரிந்து வந்தவள். இவளின் பேரழகும், சைவத் தொண்டுகளும் மாமன்னன் கங்கை கொண்ட ராஜேந்திர சோழனை மிகவும் கவர்ந்தன. எத்தனை போரில் ஈடுபட்டு, எத்தனை உயிர்களை பரித்தவனாக இருந்தாலும் அவனும் ஆண் தானே? உடனே அவளை காதலிக்கத் துவங்கினான் ராஜேந்திரன். பல நூறு வருடங்களாக செங்கல் கட்டுமானமாகவே இருக்கும் திருவாரூர் கோயிலை கற்றளியாக மாற்ற வேண்டும் என்பது பரவையின் ஆசை, இதை ராஜேந்திரனிடன் கூறுகிறார் பரவை.  அவளை மிகவும் நேசித்த ராஜேந்திர சோழன் அவளின் வேண்டு கோளுக்காகத் தியாகராஜரின் திருக்கோயிலைக் கருங்கல் கொண்டு எடுத்து கற்றளியாகப் புதுப்பிக்கிறான். அவனின் 16-18ம் ஆண்டுகளில் வீதிவிடங்கனின் கோயில் கற்கோயிலாக மாற்றப்பெற்றது. கற்றளி மட்டும் போதாது, இந்த கோயிலை பொற் கோயிலாகவே மாற்ற வேண்டும் என்று பரவை ராஜேந்திரனிடம் கேட்டாள். காதலி பேச்சுக்கு மறு பேச்சு ஏது? உடனே ராஜேந்திரன் கோயிலை உள்ளும் புறமும் தங்கத்தகடுகள் போர்த்தி அழகு செய்தான். முகமண்டபம், தூண்கள் ஆகியவற்றை செம்புத் தகடுகளால் அலங்கரித்தான். 18ம் ஆ