Skip to main content

கோயில் விமானம்

தமிழ்நாட்டுக் கோயில் விமானம் என்பது பொதுவாக ஆறு அங்கங்களைக் கொண்டுள்ளது, எனவே அது ஷடங்க விமானம் என அழைக்கப்படுகிறது. அவை:
    அதிட்டானம்
    பித்தி
    பிரஸ்தரம்
    கிரீவம்
    சிகரம்
    கலசம்
இந்த ஆறு அங்கங்களும் மனிதனுடைய பாதம், கால், தோள், கழுத்து, தலை, முடி (கிரீடம்) ஆகிய உறுப்புகளுக்கு இணையாகக் கொள்ளப்படுகின்றன.
அதிட்டானம்
விமானத்தின் ஆறு அங்கங்களில் முதலாவதாக அமையும் இந்த அதிட்டானம் ஒரு அடித்தளமாகும். இந்த அடித்தளத்தின் மேல்தான் மீதமுள்ள ஐந்து அங்கங்கள் ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக அமைக்கப்படுகிறது. இந்த அதிட்டானம் பற்றிய செய்திகள் கட்டடக்கலை நூலான மானசாரத்தில் இடம் பெற்றுள்ளன. மானசாரத்தில் அதிட்டானம் 18 வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை
    பாதபந்த அதிட்டானம்
    உரசுபந்த அதிட்டானம்
    பிரதிபந்த அதிட்டானம்
    குமுதபந்த அதிட்டானம்
    பத்ம சேகர அதிட்டானம்
    புஷ்பபுஷ்கல அதிட்டானம்
    ஸ்ரீபந்த அதிட்டானம்
    மச்ச பந்த அதிட்டானம்
    ஸ்ரெனி பந்த அதிட்டானம்
    பத்மபந்த அதிட்டானம்
    கும்ப பந்த அதிட்டானம்
    வப்ரபந்த அதிட்டானம்
    வஜ்ரபந்த அதிட்டானம்
    ஸ்ரீபோக அதிட்டானம்
    ரத்ன பந்த அதிட்டானம்
    பட்டபந்த அதிட்டானம்
    காக்ஸபந்த அதிட்டானம்
    கம்பபந்த அதிட்டானம்
பித்தி
பித்தி என்பது கருவறையின் சுவர்ப்பகுதியாகும். இது அதிட்டானத்திற்கு மேலும் எழுதகத்திற்குக் கீழான பகுதியில் இடம் பெறும் பகுதியாகும். இது கால் என அழைக்கப்படும். இச்சுவர்ப்பகுதியில் கட்டடக்கலைக் கூறுகளாக அரைத்தூண், தேவகோட்டம், சாளரம், கோட்டபஞ்சரம், கும்பபஞ்சரம், கம்பபஞ்சரம் முதலான உறுப்புகள் இடம் பெறுகின்றன.
அரைத்தூண்
அரைத்தூண் என்பது சுவர்ப்பகுதியில் இடம்பெறும் அலங்கார வேலைப்பாட்டுடன் கூடிய கட்டடக்கலைக் கூறாகும். விமானத்தின் ஆறு அங்கங்களில் ஒன்றான சுவர்ப்பகுதி "கால்" எனப் பெயர் பெறுவதே இந்த அரைத்தூண் சுவர்ப்பகுதியில் இடம்பெறுவதுதான். இந்த அரைத்தூண் சதுரம், அரைவட்டம் என அமைவதோடு பதினாறு பட்டை வரை மடிப்புகளுடன் அமையும். இந்த அரைத்தூண் பல உறுப்புகளுடன் அமையும். அவை
    சதுரப்பகுதி
    நாகபந்தம்
    கம்புப்பகுதி
    மாலசுதானம்
    பத்மபந்தம்
    கலசம்
    தாடி
    குடம்
    பத்ம இதழ்
    பலகை
    வீரகண்டம்
    போதிகை
தேவகோட்டம்
தேவகோட்டம் என்பது மையத்தில் இடம்பெறும் பத்ராபகுதியில் கருவறை சுவர்ப்பகுதியின் தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு ஆகிய மூன்று பக்கங்களில் இடம்பெறும். தொடக்கக் காலத்தில் அர்த்த மண்டபத்தின் இருமருங்கிலும் தேவகோட்டங்கள் அமைக்கப்பட்டன. பின்னர் இம்மரபு அருகிப்போனது.
சாளரம்
கோயிற்கட்டடக் கலைக்கூறுகளில் சாளரங்கள் அலங்கார வேலைப்பாட்டிற்காகவும், பயன்பாட்டுத் தேவைக்காகவும் இடம் பெறும் ஒரு கூறாகும். சாளரம் என்பது கருவறையின் வெளீச்சுவரிலும் அர்த்தமண்டபச் சுவரிலும் இடம் பெறும்.
கோட்ட பஞ்சரம்
கோட்ட பஞ்சரம் என்பது ஓர் அலங்கார வேலைப்பாடாகும். இது கருவறைச் சுவர்ப்பகுதியில் தேவகோட்டத்தின் இருமருங்கிலும் அகாரை மற்றும் கர்ணப்பகுதிகளில் அமைக்கப்படும். இது அமைப்பில் தேவகோட்டத்தைப் போன்றிருந்தாலும் அதனின்று வேறுபட்டதாகும்.
கும்பபஞ்சரம்
கும்பபஞ்சரம் என்பது கீழிருந்து மேலாகக் கலசம், கால்ப்பகுதி பஞ்சரம் என அமையும். இந்த அமைப்பில் கும்பம் இடம் பெற்றிருந்தால் அது கும்பபஞ்சரம் எனப்படும்.
கம்பபஞ்சரம்
கும்பமின்றி அமைக்கப்பட்டிருந்தால் அது கம்பபஞ்சரம் எனப்படும்.
பிரஸ்தரம்
பிரஸ்தரம் என்பது எழுதகம், கபோதகம், யாளிவரி எனும் அமைப்புகளைக் கொண்டு விளங்கும். இந்தப் பிரஸ்தர யாளி வரிசைக்கு மேல் விமானதளங்கள் இடம் பெறும்.
எழுதகம்
கபோதத்தின் கீழ் இடம்பெறும் புடைப்புப் பகுதியே எழுதகம் எனப்படுகிறது. இந்த எழுதகப் பகுதியில் பூதகண வரிசை, அன்ன வரிசை, பத்ம வரிசை போன்ற சிற்ப அலங்கார வேலைப்பாடுகளில் ஏதேனும் ஒன்று இடம் பெறும். சில கோயில்களில் எழுதகம் அலங்கார வேலைப்பாடுகள் எதுவுமில்லாமல் வெறும் புடைப்புப் பகுதியாக மட்டும் இடம் பெறுவதுண்டு.
கபோதம்
கபோதம் எனும் கட்டடக்கலை உறுப்பானது பயன்பாட்டுத் தேவை கருதி எழுதகத்தின் மேல் அமைகிறது. இது கவிழ்ந்திருப்பதால் கபோதகம் என அழைக்கப்படுகிறது.இது கருவறைச் சுவரின் வெளிப்பகுதியில் மழைநீரானது படாமலிருப்பதற்காக அமைக்கப்படுவதாகும். கபோதமானது சிம்மமுக நாசியுடன் கூடிய கூடுகளுடன் அமையும். மேல் ஆலிலை வேலைப்பாடு இடம் பெறும். கொடுங்கை அமைப்பு இடம் பெறும் போது அதன் கீழ் எழுதகத்தில் தாழ்வாரக்கட்டை அமைப்பு காணப்படும்.
கூடுகள்
கபோதகங்களின் மேல் இடம்பெறும் கூடுகள் அலங்கார வேலைப்பாடு கருதி அமைக்கப்படுவதாகும்.
யாளிவரி
கபோதத்திற்கு மேல் இடம்பெறும் கட்டடக்கலை உறுப்பு யாளிவரி ஆகும். இந்த யாளிவரியில் யாளியானது முழுமையாகவோ அல்லது பாதியாகவோ காட்டப்பட்டிருக்கும். இதுவும் அலங்கார வேலைப்பாடாகவே அமைகிறது. இந்த யாளிவரிசையின் இறுதி முனைகளில் மகரங்கள் இடம்பெறும். சில கோயில்களில் யாளிக்குப் பதிலாக உத்திரக்கட்டை முன்வரிசையோ, அலங்காரமற்ற உத்திரமோ இடம் பெறும்.
கிரீவம்
பிரஸ்தரத்திற்கு மேல் அமையும் பகுதி கிரீவம் எனப்படும். இப்பகுதி சிகரத்தை விட சற்று உள்ளடக்கி இருக்கும். இக்கிரீவப் பகுதி சிகரத்தின் அமைப்பையே பெற்றிருக்கும். கிரீவமானது சதுரம் எண்பட்டை, வட்டம், நீள்சதுரம் என நான்குவகையான அமைப்புகளில் அமையும். இக்கிரீவப் பகுதியில் திசைக்கு ஒரு கோட்டம் அமையும். அதில் இடம் பெறும் சிற்பங்களைக் கிரீவக் கோட்டச் சிற்பங்கள் எனபர். இச்சிற்பங்கள் சைவக் கோயிலுக்கென்றும் வைணவக் கோயிலுக்கென்றும் தனித்தனி அமைப்புகளாக உள்ளன. முதலில் பொதுவாக அமைக்கப்பட்டாலும் காலப் போக்கில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. சைவக் கோயிலில்
    தெற்கே - தட்சிணாமூர்த்தி
    மேற்கே - திருமால்
    வடக்கே - பிரம்மன்
    கிழக்கே - இந்திரன்
என அமையும். இது பொதுவான அமைப்பாகும். சில சைவக் கோயில்களில் மாற்றங்களிருக்கின்றன. வைணவக் கோயில்களில் நான்கு திசைகளிலும் திருமாலது உருவங்கள் இடம் பெறும் அமைப்பு காணப்படுகிறது. இதில் திருமாலின் அவதார வடிவங்கள் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.
சிகரம்
சிகரம் என்பது கிரீவத்தின் மேலே அமையும் பகுதியாகும். இது நாகரம், வேசரம், திராவிடம் எனப் பெயர் பெறும். இச்சிகரம் வட்டமாக இருந்தால் "வேசரவிமானச் சிகரம்" என்றும், சதுரமாக இருந்தால் "நாகரவிமானச் சிகரம்" என்றும், எண்பட்டை அமைப்பிலிருந்தால் "திராவிடச் சிகரம்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
கலசம்
சிகரத்தின் மேல் ஆறாவது நிலையில் இடம் பெறும் உறுப்பு கலசமாகும். இது கல், கதை மற்றும் உலோகம் ஆகியவற்றால் அமையும். இது பொதுவாக கோயில் குடமுழுக்கு விழாவில் புனித நீரை ஊற்ற வேண்டி அமைக்கப்படுவதாகக் கொள்ளலாம். கோயிற்பணி முடிந்த பின்பு இறுதியில் கலசம் எனும் உறுப்பு சிகரத்தில் அமைக்கப்படும்.
அஷ்டாங்க விமானம்
கருவறைகளை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கி மூன்று கருவறைகளைக் கொண்ட விமானத்தை அமைப்பது அஷ்டாங்க விமானம் எனப்படுகிறது.
ஆதாரம்
    டாக்டர் அம்பை மணிவண்ணன் எழுதிய "கோயில் ஆய்வுகளும் நெறிமுறைகளும்" நூல்

Comments

Popular posts from this blog

வாணர் குல அரசர்கள்

வாணர் குல அரசர்கள். தென்னிந்திய வரலாற்றில் பல்லவர், சோழர், சேர, பாண்டியர் வரிசையில் போர்க்குடியாகவும்,புகழ் பெற்ற மன்னர்களாகவும் ஆட்சி செய்த குடிகளில் மிகவும் முக்கியமான குடிகள் வாணர் எனவும் அழைக்கப்படும் மகாபலியின் வம்ச குடியினரே ஆவார்கள். வாணர் என்றால் மலையர் என்ற மலையாளும் மன்னர் குடியாக கொள்ளப்படுகின்றது.. சேரனை சங்க இலக்கியத்தில் மலையன் என்றும் வானவன்(மலையர்) என்றும்.வானவரம்பன்(சேரன்) மலைகளை எல்லையாக கொண்டவன் என்று கூறுகின்றது.ஆக தென்னாடு முழுவதும் விந்திய மலை முதல் தென் மலையான பொதிகை,மேற்கு தொடர்ச்சி மலை பகுதி வரை மகாபலி வம்சத்தவர்களான வாணர்(மலையர்) என்ற மன்னர்களே ஆண்டுள்ளனர். இதற்கு ஆதாரமாக. "தென்புல மருங்கின் விண்டு நிறைய வாணன் வைத்த விழுநிதி பெறினும் பழிநமக் கெழு வெண்ணாய் விழுநிதி" (அடி 202 - 204 மதுரைகாஞ்சி) - எனக் குறிப்பிடுகிறது. இவ்வரிகளில் குறிக்கும் தென்புலம் என்பது இந்தியத் திருநாட்டிற்கு தென்புறம் தடுப்புச்சுவர் போல் உள்ள விந்திய மலையாகும். இது தக்காணம், தஷ¤ணபாதம், தக்கண பாதம் எனவும் வட மொழியில் அழைக்கப்படுகின்றன.இதில் இருந்து விந்திய மலையிலிருந்து கு

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்; நிலவு லாவிய நீர்மலி வேணியன், அலகில் சோதியன் அம்பலத்தாடுவான்; மலர் சிலம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்.------சேக்கிழார் அருளிய திருத்தொண்டர் புராணம் என்ற பெரிய புராணம்

பறவை நாச்சியார்

அவள் பெயர் பரவை, சுந்தரரின் மனைவி பெயரையே கொண்டவள். திருவாரூர் தியாக விடங்கர் (தியாகராஜர்) கோயிலில் தொண்டு புரிந்து வந்தவள். இவளின் பேரழகும், சைவத் தொண்டுகளும் மாமன்னன் கங்கை கொண்ட ராஜேந்திர சோழனை மிகவும் கவர்ந்தன. எத்தனை போரில் ஈடுபட்டு, எத்தனை உயிர்களை பரித்தவனாக இருந்தாலும் அவனும் ஆண் தானே? உடனே அவளை காதலிக்கத் துவங்கினான் ராஜேந்திரன். பல நூறு வருடங்களாக செங்கல் கட்டுமானமாகவே இருக்கும் திருவாரூர் கோயிலை கற்றளியாக மாற்ற வேண்டும் என்பது பரவையின் ஆசை, இதை ராஜேந்திரனிடன் கூறுகிறார் பரவை.  அவளை மிகவும் நேசித்த ராஜேந்திர சோழன் அவளின் வேண்டு கோளுக்காகத் தியாகராஜரின் திருக்கோயிலைக் கருங்கல் கொண்டு எடுத்து கற்றளியாகப் புதுப்பிக்கிறான். அவனின் 16-18ம் ஆண்டுகளில் வீதிவிடங்கனின் கோயில் கற்கோயிலாக மாற்றப்பெற்றது. கற்றளி மட்டும் போதாது, இந்த கோயிலை பொற் கோயிலாகவே மாற்ற வேண்டும் என்று பரவை ராஜேந்திரனிடம் கேட்டாள். காதலி பேச்சுக்கு மறு பேச்சு ஏது? உடனே ராஜேந்திரன் கோயிலை உள்ளும் புறமும் தங்கத்தகடுகள் போர்த்தி அழகு செய்தான். முகமண்டபம், தூண்கள் ஆகியவற்றை செம்புத் தகடுகளால் அலங்கரித்தான். 18ம் ஆ