Skip to main content

வாளுக்குவேலித்தேவர்

வாளுக்குவேலித்தேவர் தனது உதவியாளராக,
மேலாளராக உடன் வைத்திருந்த மேகநாதன்
ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தவர். தனது அனைத்து பணிகளுக்கும் உதவியாக இருந்த
மேகநாதனுக்கு சமயலறை வரை சென்று மேலாண்மை செய்யும்
உரிமையைக் கொடுத்திருந்த
வாளுக்குவேலி அவரைத் தனக்கு நிகராக அமர வைத்தே பேசுவார்.

இது பிறநாட்டு அம்பலகாரர்களுக்கு பிடிக்கவில்லை. குறிப்பாக ஒருமுறை "ஒரு தீண்டத்தகாதவனுக
்கு சரிக்கு சமமாக
உரிமை கொடுத்து வைத்திருக்கும்
பாகனேரி அம்பலகாரரின்
வீட்டுக்கா சென்று உணவுண்பது!!!"
என்று கூறி வாளுக்குவேலியின் வீட்டுக்கு விருந்துக்கு வர மறுத்தார் சக மன்னரான
பட்டமங்கல அம்பலகாரர், வல்லத்தரையன்.

இவற்றையும் மீறி மேகநாதனுக்கு முக்கியப்
பொறுப்புகளைக் கொடுத்து எப்போதும் உடனே வைத்திருந்தார் வாளுக்குவேலி. "இறைவனின் படைப்புகள் அனவரும் சமமே, எந்த ஏற்ற தாழ்வும் கடவுள் படைக்கவில்லை" என்பார் வாளுக்குவேலிஅம்பலம்.

எம்மினம் யாரையும் ஒடுக்க முனைந்ததில்லை, ஏற்ற
தாழ்வு பார்த்ததில்லை, சமூக
ஒருமைப்பாடையே முன்மொழிந்துள்ளனர்
என்பதற்கு சான்றுகளாக வரலாற்றில் பறைசாற்றி நிற்கின்றன புலித்தேவன்-ஒண்டிவீரன்,
வாளுக்குவேலித்தேவன்-மேகநாதன் நட்புகள்.

-மதி

Comments

Popular posts from this blog

வாணர் குல அரசர்கள்

வாணர் குல அரசர்கள். தென்னிந்திய வரலாற்றில் பல்லவர், சோழர், சேர, பாண்டியர் வரிசையில் போர்க்குடியாகவும்,புகழ் பெற்ற மன்னர்களாகவும் ஆட்சி செய்த குடிகளில் மிகவும் முக்கியமான குடிகள் வாணர் எனவும் அழைக்கப்படும் மகாபலியின் வம்ச குடியினரே ஆவார்கள். வாணர் என்றால் மலையர் என்ற மலையாளும் மன்னர் குடியாக கொள்ளப்படுகின்றது.. சேரனை சங்க இலக்கியத்தில் மலையன் என்றும் வானவன்(மலையர்) என்றும்.வானவரம்பன்(சேரன்) மலைகளை எல்லையாக கொண்டவன் என்று கூறுகின்றது.ஆக தென்னாடு முழுவதும் விந்திய மலை முதல் தென் மலையான பொதிகை,மேற்கு தொடர்ச்சி மலை பகுதி வரை மகாபலி வம்சத்தவர்களான வாணர்(மலையர்) என்ற மன்னர்களே ஆண்டுள்ளனர். இதற்கு ஆதாரமாக. "தென்புல மருங்கின் விண்டு நிறைய வாணன் வைத்த விழுநிதி பெறினும் பழிநமக் கெழு வெண்ணாய் விழுநிதி" (அடி 202 - 204 மதுரைகாஞ்சி) - எனக் குறிப்பிடுகிறது. இவ்வரிகளில் குறிக்கும் தென்புலம் என்பது இந்தியத் திருநாட்டிற்கு தென்புறம் தடுப்புச்சுவர் போல் உள்ள விந்திய மலையாகும். இது தக்காணம், தஷ¤ணபாதம், தக்கண பாதம் எனவும் வட மொழியில் அழைக்கப்படுகின்றன.இதில் இருந்து விந்திய மலையிலிருந்து கு

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்

உலகெலாம் உணர்ந் தோதற் கரியவன்; நிலவு லாவிய நீர்மலி வேணியன், அலகில் சோதியன் அம்பலத்தாடுவான்; மலர் சிலம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்.------சேக்கிழார் அருளிய திருத்தொண்டர் புராணம் என்ற பெரிய புராணம்

பறவை நாச்சியார்

அவள் பெயர் பரவை, சுந்தரரின் மனைவி பெயரையே கொண்டவள். திருவாரூர் தியாக விடங்கர் (தியாகராஜர்) கோயிலில் தொண்டு புரிந்து வந்தவள். இவளின் பேரழகும், சைவத் தொண்டுகளும் மாமன்னன் கங்கை கொண்ட ராஜேந்திர சோழனை மிகவும் கவர்ந்தன. எத்தனை போரில் ஈடுபட்டு, எத்தனை உயிர்களை பரித்தவனாக இருந்தாலும் அவனும் ஆண் தானே? உடனே அவளை காதலிக்கத் துவங்கினான் ராஜேந்திரன். பல நூறு வருடங்களாக செங்கல் கட்டுமானமாகவே இருக்கும் திருவாரூர் கோயிலை கற்றளியாக மாற்ற வேண்டும் என்பது பரவையின் ஆசை, இதை ராஜேந்திரனிடன் கூறுகிறார் பரவை.  அவளை மிகவும் நேசித்த ராஜேந்திர சோழன் அவளின் வேண்டு கோளுக்காகத் தியாகராஜரின் திருக்கோயிலைக் கருங்கல் கொண்டு எடுத்து கற்றளியாகப் புதுப்பிக்கிறான். அவனின் 16-18ம் ஆண்டுகளில் வீதிவிடங்கனின் கோயில் கற்கோயிலாக மாற்றப்பெற்றது. கற்றளி மட்டும் போதாது, இந்த கோயிலை பொற் கோயிலாகவே மாற்ற வேண்டும் என்று பரவை ராஜேந்திரனிடம் கேட்டாள். காதலி பேச்சுக்கு மறு பேச்சு ஏது? உடனே ராஜேந்திரன் கோயிலை உள்ளும் புறமும் தங்கத்தகடுகள் போர்த்தி அழகு செய்தான். முகமண்டபம், தூண்கள் ஆகியவற்றை செம்புத் தகடுகளால் அலங்கரித்தான். 18ம் ஆ